۲۳ شهريور ۱۴۰۰ | ۰۱:۵۹
کد خبر:۷۵۷۵۰۱
گزارش|
افشای ناپدید ماندن آثاری از یک موزه خاصه اگر سال‌هایی طولانی از آن گذشته باشد پی جویی و ردیابی کردنش را بسیار دشوار خواهد کرد. چرا که کاویدن فهرست اموال یک موزه که خود روندی طولانی و زمانبر خواهد داشت اگر با فقدان اطلاعات کافی همراه باشد کمک چندانی به بازجستن و بازپس گرفتن آثار از دست رفته نمی‌تواند بکند.
خبرگزاری میزان- شاید امروزه این گزاره‌ای پذیرفتنی باشد که متولیان موزه‌ها در اقصای عالم جدیت بیشتری برای حفاظت از آثارشان نشان می‌دهند. این البته می‌تواند پیامد وجود رخنه‌ای باشد که در سالیان گذشته موزه‌های نامدار و پراعتبار در چهارگوشه دنیا را به مسلخ سرقت‌هایی مرموز و بی رد و اثر کشانده بود. از همین هم درگرفتن گمانه‌هایی از بی نام و نشان ماندن سرقت‌ها و پنهان ماندن راز ربوده شدن آثار تاریخی یا هنری گران قیمت به بیم از سرشکستگی و شرم زدگی گردانندگان موزه‌ها دلالت داده می‌شد.

هرچه هست، اما امتناع موزه‌ها از آگاهی رسانی در باب دستبرد‌هایی که به گنجینه هایشان زده می‌شد خود به پیدایی مشکلات تازه تری دامن می‌زد که به ویژه هنگام بازشماری و بازیابی آثار موجود در انبار‌ها چهره عیان می‌کرد. چه آنکه افشای ناپدید ماندن آثاری از یک موزه خاصه اگر سال‌هایی طولانی از آن گذشته باشد پی جویی و ردیابی کردنش را بسیار دشوار خواهد کرد. چرا که کاویدن فهرست اموال یک موزه که خود روندی طولانی و زمانبر خواهد داشت اگر با فقدان اطلاعات کافی همراه باشد کمک چندانی به بازجستن و بازپس گرفتن آثار از دست رفته نمی‌تواند بکند.

امروز، اما انگار این رسم، دور تازه‌ای است که موزه‌ها گزارش سرقت آثارشان را به سرعت به دست پلیس برسانند. این البته داعیه‌ای است که مدیرکل موزه‌ها و اموال منقول وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بر سر آن پافشاری دارد. وقتی سراغش می‌رویم و وجود نگرانی‌ها و شرم زدگی‌ها از افشا شدن شکاف‌های امنیتی موزه‌ها را دلیلی بر مکتوم ماندن سرقت‌ها می‌گیریم او به میزان از وظیفه داشتن نهاد متبوعش برای اطلاع رسانی درباره سرقت آثار و اموال خبر می‌دهد: من به هیچ وجه چنین ادعا‌هایی را تایید نمی‌کنم. ما در اداره موزه‌ها از اساس وظیفه داریم گزارش مربوط به چنین اتفاقاتی را در صورت وقوع ارائه بدهیم. وقتی چنین ادعا‌هایی مطرح می‌شود این پرسش پیش می‌آید که ما سرقت اموال موزه را به کجا گزارش نمی‌کنیم. به محض اینکه یک اثر در موزه‌ای سرقت یا مفقود شود ما باید به تمام دستگاه‌های امنیتی و مراجع قانونی کشور این مساله را اطلاع بدهیم. چون اگر ما این اطلاع رسانی را انجام ندهیم از اساس مرتکب تخلف شده ایم.

وقتی از محمدرضا کارگر درباره شیوه اطلاع‌رسانی در مورد آثار ربوده‌شده موزه‌ها می‌پرسیم از اساس منکر وجود چنین اتفاقاتی می‌شود: معمولا درباره چنین اتفاقاتی اطلاع رسانی‌ها انجام می‌شود. چون هیچ نگرانی خاصی در این خصوص وجود ندارد. اما خوشبختانه ما چنین مواردی را در موزه هایمان نداریم و در گذشته هم چنین اتفاقاتی را تقریبا نداشته ایم. یکی از معدود مواردی که اتفاق افتاد مربوط به مفقود شدن یک آلبوم تاریخی متعلق به کاخ گلستان بود که البته خبر این اتفاق هم رسانه‌ای شد و بعد از مدتی هم این آلبوم رویت شد.
 
بیشتر بخوانید:
تاسیس موزه هنر‌های معاصر زودتر از زمانه خود بود

اما امتناع از اطلاع‌رسانی درباره سرقت آثار هنری یا تاریخی از انبار‌ها چه تبعاتی برای موزه‌ها می‌تواند داشته باشد: چنین چیزی به لحاظ ساختاری اصلا وجود ندارد. درواقع باید به شکلی سیستماتیک و نظام‌مند گزارش بشود و تا بیست و چهار ساعت بعد از سرقت باید به نهاد‌های امنیتی و پلیس اطلاع داده شود. ما اگر سرقت شدن اموال و آثار موزه را دیر به پلیس اینترپل گزارش کنیم یا مثلا به نیرو‌های مستقر در مرز‌ها و به گمرک فرودگاه‌ها اطلاع داده نشود و بعد این اثر سرقت شده از کشور خارج شود همه ما که مسوولیت داریم محکوم خواهیم شد. در چنان حالتی ما باید پاسخگو باشیم که چرا این مساله را دیر اعلام کرده ایم تا این اثر از کشور خارج شود؛ بنابراین ما اگر شاهد سرقت اثری در یکی از موزه‌ها باشیم در همان لحظه باید مراجع قانونی وارد عمل بشوند و شواهد موجود مورد بررسی قرار بگیرد و مثلا اقداماتی نظیر انگشت نگاری به انجام برسد.

مدیرکل موزه‌ها و اموال منقول وزارت میراث فرهنگی از موضعش پا پس نمی‌کشد. او حتی پا را فراتر می‌گذارد و کتمان ناپدید شدن آثار موزه‌ها را به عنوان نوعی جرم شناسایی می‌کند: اصلا نمی‌شود که موضوع مفقود یا سرقت شدن یک اثر تاریخی پنهان بماند و اطلاع داده نشود. اطلاع رسانی کردن درباره چنین اتفاقی جزو دستورالعمل‌های ماست. اگر مفقود شدن اثری در یک موزه اعلام نشود اولا یک جرم بزرگ اتفاق افتاده که مدیریت آن موزه باید پاسخگو باشد. موضوع دیگر هم به این بر می‌گردد که این اطلاع ندادن باعث می‌شود تا فرصت‌ها از دست برود. یعنی اگر نود درصد شانس پیدا شدن اثر مفقود شده در همان روز‌ها و ساعت‌های اولیه وجود داشته باشد درصورت پنهان ماندن مساله، اما وضع به سمت هرچه بغرنج تری خواهد رفت و فرصت برای پیدا شدن آن اثر از دست می‌رود.

دستبرد به اموال موزه‌ها بی هر معطلی یا مکثی باید به پلیس گزارش شود. این جان کلام و اساس مدعای مدیرکل موزه‌هاست. اما آیا چنین اتفاقاتی به اطلاع عموم مردم هم خواهد رسید: اینکه درباره سرقت یا مفقود شدن اشیای موزه‌ای اطلاع رسانی عمومی اتفاق بیفتد به نظر مراجع قانونی وابسته است. اگر در مراجع قانونی تشخیص داده شود که باید اطلاع رسانی شود این اتفاق خواهد افتاد. یک مثالی که برای روشن شدن این موضوع مفید خواهد بود به مراجعاتی بر می‌گردد که به آتش نشانی صورت می‌گیرد. در گزارش‌هایی که به آتش نشانی داده می‌شود خود فرد مساله آتش سوزی منزلش را اطلاع رسانی نمی‌کند. بلکه خود سازمان آتش نشانی این موضوع را مطرح می‌کند. در مورد سرقت از موزه‌ها هم با توجه به وجود فضای مجازی و رسانه‌های گوناگون به سرعت توسط کارکنان یا دیگران خبر مربوط به آن اطلاع رسانی عمومی می‌شود. اما قاعدتا پیگیری موضوع به مراجع قانونی سپرده می‌شود و در تحقیقاتی که انجام می‌شود اطلاع رسانی رسمی و تعیین زمان این اطلاع رسانی مشخص خواهد شد.

انتهای پیام/
ارسال نظرات
وکیل آنلاین صفحه خبر

چگونه دادخواست بنویسیم/ دادخواست استرداد جهیزیه

تنظیم دادخواست و شکایت‌نامه امری تخصصی محسوب می‌شود که رعایت اصول آن می‌تواند در نتیجه دعوا موثر باشد. بخش وکیل‌آنلاین در این قسمت نحوه نگارش دادخواست برای انواع دعاوی را آموزش می‌دهد. از آنجا که تنظیم دادخواست حسب مورد می تواند متفاوت باشد. بنابراین ممکن است در یک موضوع واحد از فرم واحدی استفاده نشود و پس مطالب مندرج در این قسمت صرفاً جنبه ارشادی خواهد داشت.
بیشتر بخوانید
آخرین اخبار